Dei sa ja!

Eg håpar eg aldri kjem ut frå eit bryllup der paret seier nei.

Sjølv om det ville blitt fotografisk interessant... eg håpar alltid dei seier ja.

Og til no har dette gått fint!

Silje og Henrik gav kvarandre sine ja, og resten av dagen

smilte alle - både brudeparet og gjestene - frå øyra til øyra.

Ikkje berre med munnen, men heile kroppane deira var lukkelege.

Det regna både ris og vatn, men heldigvis var det gløtt av opplett også,

stort sett når me trengte det mest. Ein av dei mest sveitte erfaringane mine 

denne dagen var å samla alle gjestene til eit gruppebilde.

Aller helst skulle dette blitt gjort ute ved fjorden, med fjella i bakgrunnen,

og ikkje minst sval temperatur og god plass til både fotograf og menneskehop,

men det vart sjølvsagt ikkje slik. Inne på Rosendal Fjordhotel trylla dagleg leiar fram

eit passeleg lokale og ei svimlande høg gardintrapp, på med vidvinkel og eg fekk

gjera det beste eg kunne utav både lys, balanse og stemmebruk. 

Det gjekk på eit vis.

Eg var med heile dagen, hadde meg ein tur på førebuingane til både 

komande herr og komande fru. Nervene var på plass, men det viste

seg at dei ikkje hadde noko å vera nervøse for. Nydelege var dei,

og til kveldens talar fekk eg understreka mine inntrykk av heile gjengen;

alle med enorm omsorg for kvarandre, og antageleg hadde ikkje bruda trengt 

regndråpar i sløret for hell og lukke i ekteskapet. Størst av alt er kjærleiken!

Til lukke fine dykk! Og takk for tilliten!

♥

.....

.....

.....

.....

♥

© Jorun Larsen, 2015

Sommarminne

Allereie ein fin sommar so langt. 

© Jorun Larsen, 2015

Fine familien!

 Det kan nok vera at min bakgrunn frå lærarhøgskulen

og i skulen og barnehagar kjem godt med når eg skal fotografera.

Det kan også nemnast at geitene utanføre er til stor hjelp og glede 

dersom ungar (eller vaksne) treng ein liten pause frå modelljobben.

Men eg synes altså det er heilt herleg når det kjem ein gjeng

- som her - fulle av liv, nysgjerrighet og utforskartrong.

Kanskje litt ville i nikkersen, men gosj så kjekke bilde ein får.

Ein av grunnane til at eg ikkje vart verande i skuleverket

er på grunn av korleis ein legg opp skule -

stillesittande og umotiverande for nysgjerrige born.

Difor er det veldig lett å godta at ungar er viltre, leikne,

sure, utolmodige, høgrøysta, høgt oppe eller lavt nede

når dei er på fotografering. Det er 100% naturleg, og eg elskar det!

♥

© Jorun Larsen

♥