Allereie veke tre

Eg har fått eit merkeleg forhold til tid

etter eg byrja prosjekt 365. 

Det er nesten som om eg måler tida

i den mengd eg kan produsera. 

Og eg veit jo at eg kan drodla fram

kva som helst (crap og diamantar)

på null tid. Men eg prøver å fokusera på

innhald. På å produsera mest diamantar.

Minst crap. Og no har eg ein heil

del bilete på disken her… Ullent å

berre la dei ligga der. Innimellom

er eg veldig usikker på kva bilete eg skal

presentera kvar dag. For eg har å ta av.

Og så vert eg jo heilt fordumpa/forskyndra

(mini-uttrykk som funker når ein er litt i mangel på ord)

sidan eg får så ulike bilete heile tida. Det må vera noko

med stemninga dag for dag. Mine uttrykk er jo og 

ein fellesnemnar for dei inntrykka eg får i meg dagleg.

Om det er ein tur til Bergen med eit spanande møte,

om det er kvitrande og svoltne småfuglar i tunet,

eller meir oppstilte og historieforteljande,

såre, kreative eller eksperimentelle

bilete… Eg tenker. Det tek eit 

sekund å knipsa eitt bilete.

~

Dersom eitt bilete 

vert dvelt ved i meir enn

eitt sekund. Kanskje det festar seg.

At ein minnest det, og det gir meining - 

då har ein vel skapt ein liten diamant?  

~


Morten Krogvold seier at han har hatt eitt godt år
dersom han får eitt eller to gode bilde. Verkeleg gode.
Eg trur eg legg meg på den lista med dette prosjektet. 

© Jorun Larsen

NM i foto haust 2013

Kvinnherad Fotoklubb har gjort det godt 

oppgjennom i dei tretti åra klubben har eksistert.

Våren 2012 deltok eg for første gong i konkurransen

som no heiter NM i foto. Då fekk eg mot all forventning

sølvmedalje for eitt av dei fire bileta eg sendte inn.

Me er fleire som har sendt inn bilder no 

i haust, og det er ganske spanande å delta.

Ein tar med nokre bilder til klubbmøte,

så vert det litt diskusjon rundt bileta som vert vist,

- på storskjerm, sjølvsagt -

og deretter blir kanskje nokre printa, og nokre 

bilete levert digitalt. I år har eg fire papirbilder inne,

eitt i svartkvitt, to i vanleg fargepapir, eitt i farge kolleksjon. 

Resten ligg digitalt. Så no er det berre å smørja seg med tolmod.

Ta litt fleire bilete medan ein ventar, tenker eg.

*

Her er nokre av mine bidrag.

*

© Jorun Larsen

*

Litt meir, Rønnaug & Thomas

Det vart ein heil del bilete frå bryllupet til slutt. 

I overkant av 500. Eg fekk endeleg levert dei frå meg no.

Tok meg jaggu litt i underkant av tre veker å

få arbeidet gjort, eg legg meg det på minne,

sjølv om eg visste det ville ta tid. 

Med andre deadlines som måtte koma som

førsteprioritet, og fleire andre avtalar undervegs.

Men altså - med ein travel kvardag kan det nok

bli nokre veker mellom bildetakinga og -leveringa.

Eg har jobba litt med desse. Mest i byrjinga, 

for å få fram feelingen eg følte var riktig. 

Nokre gongar passar det veldig med sterke 

kontrastar, med eit lett gulskjær, med litt retro look,

lyse, mørke, klare, duse. 

Eg gjekk for ein stil som eg tykkjer er tidlaus,

litt tradisjonell. Estetisk behageleg å sjå på. 

Ein stil som kunne passa til staden me tok bileta,

til været, til dagen, til ekteparet.

*

Her kjem nokre fleire.

Desse var eit lite knippe frå kyrkja.

So nokre fleire frå Handelandsdalen.

Min mann, og assistent for anledningen,

holdt porten på høgtideleg vis.

Som seg hør og bør.

Han hadde ansvar for å filma,

radarpar delux.

*

Det var sjølvsagt champagne.

Det var litt stilleben (og andre bein).

Her var lott og løye mellom dei ulike shootane,

ein ved Feto, ein i elva, ein inne på gangbrua i skogen,

og nokre bilete i skogen.

...i tillegg til dei bileta som vart knipsa mellom dei ulike stadane...

Nokre av brud og brudgom...

Nokre bilete med forlovarane...

Og her nærma me oss slutten. 

Både brudepar og forlovarar var glade for 

at festen nærma seg, og for at eg called it a wrap.

Me hadde det no ganske løye, sjølv om kulden hufsa det litt til.

Alle bileta her i skogen er teken med 5D MarkII og 70-200mm. 

I kyrkja hadde eg lånt brudgommens Nikonkamera 

med tilhøyrande 17-70mm objektiv, for å ha full kontroll og 

rekkevidde på det eg ville. Dette nytta eg også under festen. 

Der nytta også kameramannen 

(han kjekke som holdt porten) 

høve å ta bilete av fotografen.

Her i smukk rølp med brudgommens forlovar... God stemning.

© Jorun Larsen